پيام فردي و جمعي خودكشي‌ها

خودکش سعي دارد جامعه‌اي را كه او را تنها گذاشته، رها کند. به عبارتي او جامعه را متهم مي‌كند كه نتوانسته خوب كار كند و حمايت‌هاي لازم را از عضوش داشته باشد و فرد به آنجايي مي‌رسد كه عضويتش را خودش لغو میكند تا به اين وسيله در واقع متهم نه خود بلكه جامعه و متوليان آن شناخته شوند.

جامعه‌شناسان برخلاف تصور عمومي‌كه گفته مي‌شود، خودكشي يك امر فردي است و فرد وقتي كه دچار بحران‌هاي روحي مي‌شود و يا به بن‌بست در زندگي مي‌رسد آ‌ن‌وقت دست به خودكشي مي‌زند، معتقدند خودكشي يك امر اجتماعي است. درست است كه فرد در جمع‌بندي نهايي‌اش به اين نتيجه مي‌رسد كه زنده بودنش ديگر ضرورتي ندارد، اما در عين حال هم وجود يك نوع شرايط اجتماعي خاص باعث مي‌شود كه چنين ناكامي‌اي براي اين فرد به وجود بيايد. وقتي فرد به اين نتيجه مي‌رسد كه ديگر بقاي او ضرورتي ندارد، دست به رفتاري مي‌‌زند كه رفتار او به همراه پيامي‌براي جامعه و مردم خواهد بود. به عبارت ديگر مي‌خواهد به جامعه و مردم بگويد كه جامعه نتوانسته وظايف خودش را در قبال افرادش انجام دهد. خصوصا اين نوع خودكشي‌هايي كه به صورت علني در ملأعام انجام مي‌شود بيشتر نشان مي‌دهد كه داراي پيامي‌اجتماعي براي مردم است. خود مردم هم متوجه مي‌شوند كه اين نوع خودكشي در بر دارنده پيامي‌براي آنهاست. در واقع فرد خودكش مي‌خواهد بگويد همان‌طور كه شرايط اجتماعي باعث شده كه آن فرد به بن‌بست برسد و دست به خودكشي بزند در عين حال فرد خودكش مي‌خواهد بگويد در اين خودكشي، جامعه هم نقش داشته چون نتوانسته به خوبي از  عضو خودش حمايت كند. در واقع خودكشي در عين حال بن‌بستي است كه فرد در آن قرار مي‌گيرد و احساس مي‌كند ديگر به‌عنوان يك عضو جامعه به حساب نمي‌آيد، از طرف جامعه طرد شده، كسي براي كمك به او برنمي‌خيزد و فرد تنها شده است. در عين حال اين پيام را دارد كه اين جامعه دچار مشكل است و در واقع پيوندهاي اجتماعي در حال سست شدن هستند. بنابراين اين نوع خودكشي‌ها مي‌خواهد صرفا تقصير را از گردن خودكش بردارد و تقصير را بر گردن جامعه و متوليان آن بيندازد. اين پيام زماني پررنگ‌تر مي‌شود كه خودكشي به طرز فجيعي اتفاق بيفتد در اين صورت پيام؛ معناي بيشتري خواهد گرفت. اينكه بگوييم اين نوع خودكشي يك نوع اعتراض به وضعيت اجتماعي و اقتصادي موجود است، برداشت ساده‌اي است از آنچه در بالا گفتم. در واقع آن فرد سعي دارد جامعه‌اي را كه او را تنها گذاشته، تنها بگذارد. به عبارتي جامعه را متهم مي‌كند كه نتوانسته خوب كار كند و حمايت‌هاي لازم را از عضوش داشته باشد و فرد به آنجايي مي‌رسد كه عضويتش را خودش لغو كند تا به اين وسيله در واقع متهم را نه خود خودكش  بلكه جامعه و متوليان آن بدانيم.

روزنامه قانون: يكشنبه 6 ارديبهشت 1394

http://ghanoondaily.ir/News/48107

دیدگاهتان را بنویسید